Χημικός πόλεμος

0
226

Χημικός πόλεμος… η βρώμικη και σιχαμερή μορφή πολέμου. Πριν λίγες μέρες είδαμε στη Μέση Ανατολή άλλο ένα παράδειγμα της καταστροφικότητας του και μάλιστα πάνω σε αμάχους και παιδιά (συγχαρητήρια ανθρωπότητα). Αυτή η μορφή πολέμου υπάρχει σχεδόν όσο υπάρχει και ο πόλεμος. Ο άνθρωπος ανέκαθεν ήταν πολύ εφευρετικός όταν ήθελε να ξεπαστρέψει άλλους ανθρώπους.

Οι πρώτες αναφορές ήταν στα αρχαία χρόνια. Στον Τρωικό πόλεμο (εποχή του χαλκού) ο Όμηρος αναφέρει ότι και οι 2 πλευρές χρησιμοποιούσαν δηλητηριασμένα βέλη ώστε να είναι σίγουροι για το θάνατο των αντιπάλων τους. Οι Ινδοί στον πόλεμο εναντίον των Μακεδόνων και των συμμάχων τους χρησιμοποίησαν, επίσης, εκατοντάδες δηλητηριασμένα βέλη και ακόντια αλλά με μεγάλη… αποτυχία. Οι Κινέζοι δηλητηριασμένα φρούτα, οι Σπαρτιάτες ένα μίγμα θείου και πίσσας εναντίον των Αθηναίων, ενώ οι Αθηναίοι δηλητηρίαζαν ποτάμια και πηγές. Θείο και πίσσα χρησιμοποίησαν και οι Πέρσες.

Στο Μεσαίωνα σχεδόν όλοι οι λαοί όταν πολιορκούσαν κάποια πόλη. Οι πολιορκημένοι δηλητηρίαζαν τα πηγάδια και τα ποτάμια και οι πολιορκητές πετούσαν με καταπέλτες σάπια πτώματα για να προξενήσουν λιμό. Οι Σαρακηνοί λέγεται ότι πετούσαν κάποιο μίγμα από πιπεριές, θείο και αρσενικό εναντίον των Ισπανών. Οι Νορμανδοί της Αγγλίας, επίσης, κάποια θειούχα μίγματα εναντίον των Γάλλων. Το υγρό πυρ των Βυζαντινών, εκτός των άλλων, από κάποιους θεωρείται μέσο χημικού πολέμου.

Το 16ο και το 17ο αιώνα στις πολιορκίες του Γκρόνινγκεν και σε άλλες μάχες οι αντίπαλες δυνάμεις έριξαν στη μάχη πλήθος δηλητηριωδών μιγμάτων από θείο, αρσενικό, ζωικό λίπος, νέφτι και νιτρικό κάλιο, με αποτέλεσμα το 17ο αιώνα πολλά κράτη να συμφωνήσουν μεταξύ τους να μη χρησιμοποιήσουν ξανά τέτοιες ουσίες στον πόλεμο. Δηλητηριασμένα βέλη χρησιμοποίησαν επίσης οι Αζντέκοι, οι Μάγιας, οι Απάτσι και άλλοι εναντίον των Ευρωπαίων.

To 1854 στον πόλεμο της Κριμαίας τόνοι κυανίου έπεσαν πάνω στους Ρώσους κατά την πολιορκία της Σεβαστούπολης. Ακόμα, στον Αμερικάνικο εμφύλιο πόλεμο, ειδικά στο τελευταίο του στάδιο οι Βόρειοι χρησιμοποίησαν εναντίον των Νότιων πολλά διαφορετικά ασφυξιογόνα αέρια. Όλα τα παραπάνω είχαν σαν αποτέλεσμα να απαγορευτεί το 1899 κάθε μορφή χημικού πολέμου, με μόνο τους Αμερικάνους να διαφωνούν κάθετα σε αυτό.

Μετά το 1899 σταμάτησε η χρήση των χημικών; ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΟΧΙ!!! 124.000 τόνοι χημικών ουσιών χρησιμοποιήθηκαν μόνο στο Δυτικό μέτωπο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γάλλοι χρησιμοποίησαν πρώτοι χημικά ανάλογα με αυτά που μας ψεκάζει η αγαπημένη μας αστυνομία το 1914 (ναι και αυτό θεωρείται μορφή χημικού πολέμου), οι Γερμανοί απάντησαν με αέριο χλωρίνης επισης το 1914, οι Άγγλοι με αέριο μουστάρδας το 1915 και μέχρι το τέλος του πολέμου άλλα 5-6 διαφορετικά δηλητηριώδη μίγματα έπεσαν στα πεδία των μαχών. 1.300.000 άτομα έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν από τη χρήση των παραπάνω μιγμάτων, από τα οποία οι 260.000 ήταν άμαχοι.

Εννοείται παρά τις εκ νέου απαγορεύσεις οι χρήση των χημικών συνεχίζεται. Το 1919 ο υποστηρικτές του Τσάρου έριξαν εναντίον των Μπολσεβίκων αέριο αρσενικού, με τους τελευταίους να απαντάνε με αέριο χλωρίνης το 1921. Οι Άγγλοι 1920 εναντίον των Αράβων αέριο μουστάρδας, οι Ισπανοί και οι Γάλλοι, το 1921, ψέκασαν τους Μαροκινούς με τόνους αερίου μουστάρδας.

Εκ νέου απαγορεύσεις το 1925, εκ νέου αντιδρούν οι Αμερικάνοι, εκ νέου χρήση αερίου μουστάρδας (από τους Ιταλούς αυτή τη φορά) στη Λιβύη το 1932. Οι Ιταλοί συνεχίζουν τη χρήση, μη δίνοντας καμία σημασία στις απαγορεύσεις, το 1935-1936 στην Αιθιοπία. Η χρήση αερίου μουστάρδας προκάλεσε στους Αιθίοπες 150.000 θύματα. Μεταξύ 1937-1939 οι Ιάπωνες χρησιμοποίησαν εναντίον των Κινέζων τόνους αερίου μουστάρδας και χλωρίνης.

Στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, εκτός της χρήσης αερίων στο ολοκαύτωμα οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν πλήθος ουσιών εναντίον των Ρώσων στην Κριμαία το 1942, στο Κουμπάν το 1943 και το 1944 εναντίον των Συμμάχων στη Νορμανδία. Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι έριξαν στους Γερμανούς αέριο μουστάρδας κατά την εκκένωση της Δουνκέρκης το 1940. Μεταξύ 1942-44 οι βομβαρδισμοί των Συμμάχων εναντίον της Γερμανοκρατούμενης Ευρώπης ήταν πολύ έντονοι και αρκετές φορές χρησιμοποιήθηκαν δηλητηριώδεις αέρια εναντίον των Ναζί και των συμμάχων τους. Μεταξύ 1943-45 οι Αμερικάνοι μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν τα νέα Γερμανικά τανκς (Tiger 1, Panther και Tiger 2)  με τα αντιαρματικά τους όπλα και τα δικά τους τανκς βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση. Η απάντηση τους ήταν η χρήση αντιαρματικών ρουκετών με αέριο χλωρίνης. Οι Γερμανοί απάντησαν στους Αμερικάνους με βομβαρδισμούς με αέριο χλωρίνης στην Ιταλία, προκαλώντας 628 νεκρούς και άγνωστο αριθμό τραυματιών.

Μετά το Β’ ΠΠ η χρήση των χημικών όπλων (εννοείται) συνεχίστηκε. Οι Άγγλοι τα χρησιμοποίησαν ξανά τη δεκαετία του 1950 εναντίον πλήθους αντιπάλων. Οι Αμερικάνοι έκαναν τεράστια χρήση του χημικού υποτίθεται φυτοκτόνου “Agent Orange” στον πόλεμο του Βιετνάμ, με πάνω από 6.500 ψεκασμούς τόνων,κάθε φορά, του αερίου. Οι Σοβιετικοί ψέκασαν τους Αφγανούς με αρκετούς τόνους πληθώρας χημικών. Χρήση ακόμα έγινε στην Υεμένη, στο Ιράν, στο Ιράκ, στην Ανγκόλα, στα Φόκλαντς, στη Συρία σε πολλές ακόμα χώρες και περιοχές κυρίως από τρομοκράτες.

Και έτσι φτάνουμε στο σήμερα. Αυτό το είδος πολέμου εννοείται θεωρείται απαγορευμένο αλλά ποίος νοιάζεται; Γι αυτό έχουμε αυτά τα αποτελέσματα (προσοχή σκληρές) εικόνες:

και μερικές εικόνες από το παρελθόν (προσοχή σκληρές εικόνες):

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΜακαρόνια με Κιμά (όπως πρέπει)
Επόμενο άρθροΞύλινα Σπαθιά
Θυμάμαι τη Βαλαωρίτου - Συγγρού από τότε που είχε μόνο 2 μαγαζιά. Αυτό πιστεύω φτάνει... ΠΑΟΚ, Motorhead και κρέας. Καλησπέρα σας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

*