Call of Duty

0
224

Αυτό το άρθρο το γράφω για σένα πιτσιρικά που νομίζεις ότι το Call of Duty έχει να κάνει με ιπτάμενους δίσκους, ιπτάμενους ανθρώπους, super καινούρια όπλα, frost bite engine κτλ κτλ. Πάρε λοιπόν να μπεις στο θέμα και συνεχίζω:

Almost two years have past since the German invaders have step foot upon the soil of our motherland! They have advanced deep into the Soviet soil, capturing city after city, rapping murdering and robbing the Soviet people…

Κατάλαβες πιτσιρικά; ΚΑΠΟΤΕ ΤΟ CALL OF DUTY ΕΣΠΕΡΝΕ!!!

Πάμε τώρα στα βασικά. Το Call of Duty είναι ένα First person shooter του 2003 της Infinity Ward και της Αctivision φτιαγμένο για PC, Xbox και PS3. Ήταν το πρώτο μιας μεγάλης σειράς παιχνιδιών, που μετά από λίγα χρόνια κατάντησαν μια αηδία και μισή… αλλά όχι τότε… τότε το Call of Duty μας άνοιξε τα μάτια.

Μέχρι  τότε είχαμε μόνο το Medal of Honor που ως Αμερικάναρος κερδούσες τον πόλεμο μόναχος σου. Αλλά τότε ήρθε αυτός ο μεγάλος σεισμός, το Call of Duty ντε, και μας έκανε ανθρώπους. Πλέον δεν ήσουν σχεδόν άτρωτος για να καταστρέφεις μεραρχίες ολόκληρες μόνος σου. Πλέον οι εχθροί σου δε σε κοιτούσαν σα χαζοί και σε κοπανούσανε αλύπητα. Πλέον όταν έσκαγε χειροβομβίδα ή οτιδήποτε που έκανε μεγάλο μπουμ δε συνέχιζες σα να μην έγινε τίποτα, αλλά έπεφτες κάτω ζαλισμένος και έκανες το σταυρό σου. Πλέον οι φιλικές μονάδες δεν ήταν άτρωτες αλλά πεθαίνανε σαν κοτόπουλα. Έμαθες επίσης τι σημαίνει ζουμάρω για να στοχεύω καλύτερα και τι σημαίνει κρατάω την ανάσα μου για να πυροβολήσω με sniper. Πλέον δεν ήσουν μια κινητή αποθήκη πυρομαχικών. Πλέον όταν ο αξιωματικός σου φώναζε “suppressive fire” έπρεπε να αδειάζεις γεμιστήρες ολόκληρους. Πλέον έπαιζες επιτέλους ένα σοβαρό και (στα όρια του gaming) αληθοφανές FPS.

Το Campaign χωρίζεται σε 3 κομμάτια το Αμερικάνικο, το Αγγλικό και το καλύτερο ΟΛΩΝ… το Σοβιετικό!

… συγγνώμη με ξέφυγε…

Στο Αμερικάνικο Campaing, αφού τελείωνες τη βασική εκπαίδευση, έπεφτες σαν αλεξιπτωτιστής στη Νορμανδία του 1944 και έδινες μια σειρά από μάχες εναντίον των Ναζί σε μια προσπάθεια να συγκεντρώσεις τις φίλιες μονάδες σου (που είχαν σκορπιστεί σε όλη τη Νορμανδία ή είχαν γίνει κομματάκια), να καταλάβεις χωριά, να αντιμετωπίσεις αντεπιθέσεις και να καταστρέψεις αντίπαλες πυροβολαρχίες. Το Campaing τελείωνε με τις επικές μάχες Αμερικάνων Αλεξιπτωτιστών και Γερμανών στο Βέλγιο τα Χριστούγεννα του 1944.

Στο Αγγλικό Campaing, είχες το ρόλο ενός Άγγλου κομάντο. Σκοπός σου ήταν να καταλάβεις γέφυρες, να αντέξεις σε λυσσαλέες αντεπιθέσεις και να κάνεις πολλά διαφορετικά σαμποτάζ σε πλοία, πυραυλικές βάσεις, αεροδρόμια και μέχρι και σε ένα φράγμα. Το Campaing αυτό ήταν πανέξυπνο και σε άγχωνε ιδιαίτερα ειδικά όταν έπρεπε να αντιμετωπίσεις τις γερμανικές αντεπιθέσεις. Το μόνο κακό ήταν ότι σε κάποια μέρη του χανόταν η αληθοφάνεια, αλλά τι να κάνεις… δεν μπορείς να τα χεις όλα.

Πάμε τώρα στο Σοβιετικό. Εκεί φίλε θα τα δεις όλα. Θα πρέπει να μπεις στη μάχη το 1943 με μόνο 5 σφαίρες και χωρίς όπλο, να συντονίσεις με τη βοήθεια φίλιων μονάδων, επιθέσεις πυροβολικού. Επίσης να βοηθήσεις και συ στην τελική Σοβιετική νίκη στην επική μάχη του Στάλινγκραντ (επικό μέρος της μάχης είναι η σφαγή στο σπίτι του Παβλώφ ). Δεν τελείωσες όμως εκεί, πρέπει να επιτεθείς εναντίον των Γερμανών, το 1945, με τα Σοβιετικά τεθωρακισμένα και στο τέλος να σηκώσεις την κόκκινη σημαία στην καρδιά του Ναζιστικού κτήνους, στο Βερολίνο! Α και πάντα να θυμάσαι “Not one step backwards”… γιατί; Γιατί αλλιώς οι αξιωματικοί σου σε σκοτώνουν φίλε, για την εποχή του Στάλιν μιλάμε….

Το Multiplayer είναι επίσης πολύ καλό, αλλά έχουμε δει και καλύτερα… όπως είπα δεν μπορείς να τα χεις όλα. Μετά από αυτό ακολούθησε επίσης το Call of Duty: United Offencive. Επίσης πάρα πολύ καλό και αξιοπρεπέστατο.

Γενικά το Call of Duty είναι ένα εκπληκτικό παιχνίδι, με πολύ λίγες υπερβολές και πιστό στη βρωμερή καθημερινότητα του χειρότερου πολέμου που έχει δει η ανθρωπότητα. Σας καλώ όλους να το παίξετε.

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροThe Skelters
Επόμενο άρθροΧοιρινό με σάλτσα μουστάρδας
Θυμάμαι τη Βαλαωρίτου - Συγγρού από τότε που είχε μόνο 2 μαγαζιά. Αυτό πιστεύω φτάνει... ΠΑΟΚ, Motorhead και κρέας. Καλησπέρα σας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

*